Project

Dertien miljoen aids-wezen in Afrika! Volgens statistische bronnen ongeveer anderhalf miljoen in Kenia.
In de Afrikaanse traditie blijven babys en kinderen van overleden ouders meestal in de eigen familie (groot familieverband), en worden zij “opgevangen” door een tante of een oma.
Die familieleden zijn vaak zelf ziek, zeer arm en niet geïnteresseerd in de door familietraditie aan hen toegewezen kinderen. Sinds de aidsepidemie zo zwaar huishoudt in Afrika zijn er grote gaten in het sociale netwerk ontstaan. Daardoor vallen vele weeskinderen uit de boot en stelt zich een enorm probleem van verwaarlozing en ondervoeding, soms zelfs doelbewust, opdat ze zouden sterven en er meer middelen zouden vrijkomen voor de eigen kinderen.

Hoe het allemaal begon:

In september 2004 trokken journaliste Annemie Struyf en fotografe Lieve Blancquaert naar Kenia voor de voorbereiding van hun boek “Mijn status in positief”.
Het begon met een eenvoudig idee: een fotoboek over gewone mensen, in Europa en Afrika, allemaal seropositief. Lieve zou de foto’s maken, Annemie de onderschriften.
Maar de foto’s werden beelden en de teksten verhalen. En voor ze het goed en wel beseften, verzeilden beide vrouwen in Kenia bij Achieng, een 36-jarige vrouw die hiv niet als een straf maar als haar opdracht ziet.
‘My status is positive’, zei ze, en ze nam hen mee naar de zwarte prostituees Deborah, Lucy, Mbaika, Benta en Winie. In het gezelschap van de verkrachter Abed en de moordenaar Kush leidde ze hen door de sloppenwijken tot ze, op een onbewaakt moment, te lang in de ogen van een klein meisje keken. Plots stond de wereld stil. En voor het eerst, na al die verre reizen, waren ze niet meer in staat zich zomaar om te draaien en terug naar huis te gaan. Om een lang en ingewikkeld verhaal in enkele woorden samen te vatten: Hope, een zwart meisje van veertien maanden, heeft hen verrast en verleid.

Annemie en Lieve ontfermden zich over Hope, en een tijd later hebben Annemie en haar echtgenoot de kleine Hope geadopteerd.
Achieng kwam voor verzorging naar België, en wordt nu behandeld met de nieuwste aids-remmers, die wonderwel aansloegen.
In september 2005 ging Annemie opnieuw naar Kenia om, samen met Achieng, op zoek te gaan naar de roots van haar adoptiedochter Hope. Deze zoektocht resulteerde in de ontroerende en schokkende tv-serie “De moeder van mijn dochter”.
In deze tv-reeks start Achieng met de realisatie van haar levensdroom: een weeshuis waar ze een 20-tal aids-weeskinderen kan opvangen.


Vlaamse Private Stichting:

- Halfweg december 2005 werd door een vriendengroep rond journaliste Annemie Struyf en fotografe Lieve Blancquaert, besloten om een Private Stichting op te richten die fondsen wil verwerven voor de aankoop van grond, de bouw van een weeshuisje en de opstartkosten van de uitbouw van een lokaal netwerk in de streek van Kabondo;
- De oprichtingsakte werd ondertekend op 5 januari 2006; het ondernemingsnummer is 878.447.935. Een uittreksel van de statuten en de samenstelling van de raad van bestuur is bekendgemaakt in de bijlagen van het Belgisch Staatsblad.